آفات سفیدبالک (Whiteflies) (Bemisia tabaci) در مزارع کنجد یک تهدید چندوجهی هستند، کنترل آنها فقط محدود به کاهش جمعیت حشره نیست، بلکه جلوگیری از فاجعه ویروسی است.
آفت سفید بالک کنجد چه علائمی دارد؟
علائم مستقیم (ناشی از تغذیه)
- ضعف عمومی بوته
- زردی خفیف برگ ها
- ترشح عسلک و رشد قارچ دوده ای روی برگ (مشکی شدن سطح برگ)
این خسارات در جمعیت های پایین آفات کنجد قابل تحمل است.
علائم غیرمستقیم (ناشی از ویروس) - فاجعه اصلی
- گیاهان آلوده به ویروس درمان ندارند و علائم بسته به نوع ویروس متفاوت است (موزاییک، زردی، کوتولگی، بدشکلی برگ).
- نتیجه نهایی: کاهش ۵۰ تا ۱۰۰ درصدی محصول و دانه های تشکیل شده نیز ریز و چروکیده هستند.
روش های کنترل و مبارزه با آفت سفیدبالک چیست؟
مرحله ۱: قبل از کاشت (پیشگیری)
- انتخاب مزرعه دور از منابع آلودگی.
- تناوب زراعی با گیاهان غیرمیزبان.
- شخم عمیق برای از بین بردن بقایا و علف های هرز.
- استفاده از مالچ بازتابنده (نقره ای) برای دور کردن سفیدبالک.
- استفاده از بذر سالم.
مرحله ۲: شروع فصل (هفته های اول رشد) - حیاتی
- نصب تله های زرد چسبنده برای ردیابی جمعیت.
- کنترل اولیه: در صورت مشاهده جمعیت اولیه، استفاده از روغن پاشی و سموم شیمیایی سیستمیک سبک.
مرحله ۳: اواسط فصل (رشد رویشی تا آغاز گلدهی)
- پایش هفتگی تله ها و زیر برگ ها.
- تشخیص ویروس: هر بوته با علائم مشکوک را بلافاصله از خاک درآورده و بسوزانید.
- کنترل بیولوژیک: اگر جمعیت در حال افزایش است اما ویروس دیده نمی شود.
- کنترل شیمیایی: در صورت لزوم، حتماً از سموم با گروه اثر متفاوت استفاده کنید.
مرحله ۴: مرحله گلدهی و تشکیل غلاف
- توقف کامل سمپاشی با سموم خطرناک برای زنبور عسل در زمان گلدهی.
- فقط در صورت اضطراری از اسپیروتترامات یا روغن های باغبانی می توان استفاده کرد.
- هدف در این مرحله حفظ جمعیت سفیدبالک در سطح پایین است، نه ریشه کنی.
مرحله ۵: پس از برداشت
- سوزاندن کامل بقایای آلوده (به ویژه گیاهان مبتلا به ویروس).
- شخم عمیق برای از بین بردن علف های هرز و بقایای میزبان.
در حال دریافت اطلاعات ...