عامل بیماری پوسیدگی ذغالی کنجد (Charcoal Rot of Sesame) (Macrophomina phaseolina) یک قارچ خاک زاد با دامنه میزبانی وسیع است، بیماری بیشتر در اواخر فصل رشد بعد از شروع گلدهی ظاهر می شود و در صورت وجود تنش تشدید می گردد. قارچ های بیماری پوسیدگی ذغالی از طریق خاک، بذر و بقایای آلوده منتقل می شوند و در دمای بالا (بیش از ۳۰ درجه سانتیگراد)، تنش خشکی (مهمترین عامل تشدیدکننده بیماری)، خاک های سبک و فقیر و تغذیه نامناسب گیاه مستعد رشد و تکثیر است.
بیماری پوسیدگی ذغالی کنجد چه علائمی دارد؟
علائم ظاهری
- زردی و ضعف عمومی بوته کنجد
- خشک شدن ناگهانی گیاه، معمولاً در مرحله گلدهی یا تشکیل کپسول
- خشک شدن بوته ها به صورت لکه ای در مزرعه
علائم اختصاصی (تشخیص قطعی)
- پوسیدگی طوقه و ریشه بوته کنجد
- سیاه شدن بافت های داخلی ساقه
- وجود نقاط سیاه ریز روی طوقه و داخل ساقه
- ظاهر ذغالی رنگ بافت ها
- وجود اسکلروت های سیاه رنگ (مشخصه اصلی بیماری)
چطور بیماری پوسیدگی ذغالی کنجد را کنترل کنیم؟
کنترل زراعی
- مدیریت آبیاری و جلوگیری از تنش خشکی.
- تناوب زراعی با گیاهان غیرمیزبان.
- افزایش مواد آلی خاک برای بهبود ظرفیت نگهداری رطوبت.
- مدیریت بقایای گیاهی و حذف آنها از مزرعه.
کنترل بذری
- استفاده از بذر سالم و ضدعفونی بذر برای جلوگیری از بسیاری از بیماری های کنجد.
کنترل بیولوژیک
- استفاده از قارچ های تریکودرما برای کاهش جمعیت قارچ در خاک.
کنترل شیمیایی
- تأثیر محدود دارد و سمپاشی شاخه و برگ مؤثر نیست؛ بیشتر به صورت ضدعفونی بذر یا خاک کاربرد دارد.
در حال دریافت اطلاعات ...