برای داشتن محصولی باکیفیت و درختانی شاداب، برنامهریزی تغذیه زغالاخته باید بر اساس نیازهای خاص این گیاه، به ویژه اسیدی بودن خاک(pH بین ۶ تا ۷) انجام شود. زغالاخته به کوددهی متوسط نیاز دارد و زیادهروی در آن میتواند نتیجه عکس داشته باشد. ترکیب عناصر نیتروژن جهت ( رشد برگ و شاخه) ، فسفر(رشد ریشه و گلدهی)، پتاسیم ( اندازه و کیفیت میوه) و ریزمغذیها (آهن ، روی ، منگنز برای جلوگیری از زردی و بهبود فتوسنتز) میشود.
نکات مهم :
اهمیت pH خاکزغالاخته در خاکهای با pH بالا (قلیایی) به شدت دچار زردی برگ (کلروز آهن) میشود. حتماً در مرحله ۱ (چالکود)، از گوگرد استفاده کنید.
حساسیت به نیتروژن: در مصرف کودهای نیتروژنه (مثل اوره) دقت کنید؛ نیتروژن زیاد در اواخر فصل باعث رشد علفی و حساسیت درخت به سرما میشود.
فروتست (مرحله ۹): این مرحله برای زغالاخته بسیار مهم است. محلولپاشی فروتست بلافاصله بعد از برداشت میوه، باعث میشود جوانههای سال بعد قویتر تشکیل شوند و در بهار بعدی دچار «گلسوزی» نشوند.
آبیاری: با توجه به اینکه زغالاخته ریشه عمیقی دارد، به آبیاری منظم در تابستان بسیار وابسته است. در زمان استفاده از کودهای آبیاری، حتماً از خیس بودن خاک اطمینان حاصل کنید.
درختان جوان: مقادیر مصرف را برای درختان کمتر از ۳-۴ سال، به نصف این مقادیر کاهش دهید.
نوع کود: اگر از کودهای بسیار غلیظ یا برندهای خاصی استفاده میکنید، حتماً دستورالعمل روی بستهبندی را مطالعه کنید، زیرا ممکن است غلظتها متفاوت باشند.
کیفیت آب: کیفیت آب آبیاری و محلولپاشی نیز تاثیرگذار است. آب با املاح بالا ممکن است جذب کود را کاهش دهد.
وضعیت خاک: اگر تست خاک انجام دادهاید و کمبود خاصی (مثل کمبود شدید روی یا منگنز) مشاهده شده، میتوانید غلظت آن عنصر را در محلولپاشی کمی افزایش دهید.
در حال دریافت اطلاعات ...