برنامه تغذیهای برای درخت توت (Morus spp.) نیز مانند سایر درختان میوه، به عواملی مانند سن درخت، نوع رقم، وضعیت خاک، و شرایط آب و هوایی بستگی دارد. توت درختی نسبتاً مقاوم است و نیازهای تغذیهای آن در مقایسه با برخی میوهها کمتر است، اما برای داشتن محصول با کیفیت و درخت سالم، مدیریت تغذیه ضروری است.
نکات مهم در تغذیه درخت توت:
pH خاک: توت در محدودهی وسیعتری از pH خاک (حدود ۶ تا ۷.۵) قادر به رشد است، اما خاکهای کمی اسیدی تا خنثی را ترجیح میدهد.
کودهای ازته: توت به نیتروژن نسبتاً زیاد نیاز دارد، به خصوص در مراحل رشد رویشی و پس از برداشت. اما از مصرف بیش از حد آن در اواخر تابستان یا پاییز خودداری کنید، زیرا باعث رشد شاخههای نازک و حساس به سرما میشود.
کودهای پتاسیمی: پتاسیم به مقاومت درخت در برابر تنشهای محیطی (خشکی، سرما) و همچنین کیفیت میوه (طعم، رنگ، اندازه) کمک میکند.
آبیاری: درخت توت نسبتاً به خشکی مقاوم است، اما برای باردهی مطلوب، به خصوص در زمان تشکیل میوه، به آبیاری منظم نیاز دارد. پس از هر بار کوددهی (به ویژه کودهای جامد)، آبیاری ضروری است.
روش کوددهی:
کودهای جامد (دامی، شیمیایی): کود را به صورت دایرهای در فاصله سایهانداز درخت (نه چسبیده به تنه) پخش کرده و سپس آبیاری کنید.
کودهای مایع و محلولپاشی: طبق دستورالعمل روی بستهبندی و در زمان مناسب (صبح زود یا عصر) استفاده شود.
مالچپاشی: استفاده از مالچ (مانند کاه، برگ پوسیده) در اطراف پای درخت به حفظ رطوبت، جلوگیری از رشد علف هرز و بهبود ساختار خاک کمک میکند.
زمانبندی: تکرار مراحل ۲ و ۴ (کوددهی قبل از گلدهی و بعد از برداشت) ممکن است بسته به رقم توت و شرایط منطقه، نیاز به ۱ تا ۲ بار تکرار با فواصل زمانی مناسب (مثلاً هر ۳-۴ هفته یکبار) داشته باشد.
در حال دریافت اطلاعات ...