برای درک نیاز تغذیهای چای، این چند نکته کلیدی را به خاطر بسپارید:
۱. چای، گیاه دوستدار اسید: چای برای جذب بهینه مواد مغذی به خاکهای اسیدی (pH بین ۴.۵ تا ۵.۵) نیاز دارد؛ در pH بالاتر، عناصر ریزمغذی در خاک قفل شده و گیاه دچار زردی میشود.
۲. نیتروژن، موتور محرک برگ: بیشترین نیاز غذایی چای نیتروژن است، زیرا محصول نهایی ما برگ سبز (رشد رویشی) است؛ اما نباید آن را یکباره مصرف کرد چون به سرعت آبشویی شده و از دسترس خارج میشود.
۳. توازن به جای انباشت: چای به برداشت مداوم (چینبرداری) حساس است؛ بنابراین باید پتاسیم (برای کیفیت) و منیزیم (برای فتوسنتز) همگام با نیتروژن تأمین شوند تا بوته دچار ضعف و پیری زودرس نشود.
۴. تغذیه با هدف عملکرد: کوددهی باید بر اساس «عملکرد مورد انتظار» و «سن بوته» باشد؛ در باغهای آبی به دلیل سرعت رشد بیشتر، نیاز به تغذیه دقیقتر و تقسیمبندی شده (تغذیه تقسیطی) حیاتی است تا بازدهی اقتصادی حفظ شود.
نکات تکمیلی :
اوره در برابر سولفات آمونیوم: اگر خاک شما قلیایی است یا pH آن بالا است، حتماً از سولفات آمونیوم استفاده کنید (چون گوگرد دارد و pH را پایین میآورد). اگر خاک بهاندازه کافی اسیدی است، اوره اقتصادیتر است.
تقسیم نیتروژن: دقت کنید که مجموع نیتروژن خالص مصرفی در سال نباید از ۲۰۰ تا ۲۵۰ کیلوگرم در هکتار تجاوز کند. مقادیر جدول بالا را بر اساس این سقف تنظیم کنید.
زمان دقیق کوددهی: کودهای سرک (اوره/سولفات آمونیوم) را همیشه زمانی مصرف کنید که رطوبت خاک کافی باشد (بعد از بارندگی یا آبیاری). هرگز در خاک خشکِ تیرماه، کود سرک نپاشید.
محلولپاشی: در تیر و مرداد، به دلیل گرما و خشکی، جذب کود از ریشه کم میشود. در این ایام، محلولپاشی برگی (با استفاده از کودهای ریزمغذی استاندارد) بسیار موثرتر از کوددهی خاکی است.
در حال دریافت اطلاعات ...