برنامه کوددهی و تغذیه عدس:

برای تغذیه بهینه عدس، تحلیل خاک و در نظر گرفتن توانایی این گیاه در تثبیت نیتروژن ضروری است. در زمان کاشت، استفاده از مایه تلقیح (ریزوبیوم) و کودهای پایه فسفر و پتاسیم برای تقویت ریشه‌زایی توصیه می‌شود. به دلیل حساسیت عدس به نیتروژن بیش از حد، مصرف کودهای شیمیایی نیتروژنی باید محدود باشد تا مانع فعالیت باکتری‌های مفید نشود.

در مراحل رشد رویشی و پیش از گل‌دهی، محلول‌پاشی عناصر ریزمغذی نظیر آهن و روی برای افزایش عملکرد مفید است. در مرحله پر شدن دانه نیز، استفاده از کودهای پتاس بالا به انتقال مواد مغذی به دانه و بهبود کیفیت محصول کمک می‌کند. برای جلوگیری از تنش و سوختگی ریشه، کودها باید در فاصله ۸ تا ۱۰ سانتی‌متری از بوته و به صورت نواری در عمق مناسب خاک قرار گیرند.